Vet

Vet draait lokaal vanuit een Node.js-pakket dat in het npm-register is gepubliceerd: @getvetai/mcp, versie 0.4.2. Hij spreekt MCP via stdio, dus de client start hem als programma en communiceert ermee via standaardinvoer en -uitvoer. Hij vereist Node.js; clients starten het meestal met npx - het gebruikelijke commando is npx -y @getvetai/mcp@0.4.2. Hij leest deze omgevingsvariabelen: VET_API_KEY (geheim) en VET_API_URL; stel ze in de configuratie van de client voor deze server in.

In het JSON-formaat mcpServers, dat veel MCP-clients voor desktop en code-editors lezen, ziet de vermelding er zo uit (tijdelijke aanduidingen tussen punthaken):

{
  "mcpServers": {
    "vet": {
      "command": "npx",
      "args": [
        "-y",
        "@getvetai/mcp@0.4.2"
      ],
      "env": {
        "VET_API_KEY": "<geheim>",
        "VET_API_URL": "<waarde>"
      }
    }
  }
}

Afgeleid van de registervermelding, hier niet getest. Wat de server doet en onder welke voorwaarden, bepaalt de uitgever; bekijk de repository of website voordat je de server toegang geeft tot je accounts of bestanden. Een MCP-server aan een assistent toevoegen · Voordat je verbinding maakt